Mariene biotoxinen (ook bekend als fycotoxinen) worden geproduceerd door bepaalde soorten fytoplankton (diatomeeen en dinoflagellaten) en kunnen zich opstapelen in verschillende mariene soorten zoals vissen, krabben en filtrerende tweekleppige schaaldieren zoals mosselen, oesters, Sint-Jakobsschelpen en venusschelpen. De toxinen stapelen zich in schaaldieren hoofdzakelijk op in de spijsverteringsorganen zonder nadelige effecten voor de schaaldieren zelf. Wanneer mensen echter aanzienlijke hoeveelheden verontreinigde schaaldieren eten kan dat wel een ernstige vergiftiging veroorzaken. Per jaar komen zofn 60 000 menselijke besmettingen met een gemiddelde mortaliteit van 1,5% voor die gerelateerd zijn aan door algen geproduceerde toxinen (inclusief toxinen van zoetwatercyanobacterien) (1). Dat is zowel een probleem voor de volksgezondheid als een economisch probleem. De noodzaak om bijzonder gevoelige plaatsen geregeld te monitoren heeft een aanzienlijke economische weerslag. Als die plaatsen bovendien tijdens de oogst moeten worden gesloten kan de opbrengst in dat jaar en in het jaar daarop in het gedrang komen. Als verontreinigde producten toch op de markt worden gebracht en sterfte of ziekte veroorzaken, moeten de consumenten daarvoor worden vergoed.